21ஆம் நூற்றாண்டில் சிறுவர்கள்

 


21ஆம் நூற்றாண்டில் சிறுவர்கள்: விமர்சனக் கண்ணோட்டம்

அறிமுகம்

21ஆம் நூற்றாண்டு என்பது அறிவியல், தொழில்நுட்பம், மற்றும் உலகமயமாதல் வேகமாக முன்னேறிய காலம். உலகின் எல்லைகள் இணையத்தின் வழி குறுகியவையாகி, மனித வாழ்க்கை முழுமையாக டிஜிட்டல் உலகத்துடன் ஒன்றிணைந்துள்ளது. இந்தக் காலத்தில் வாழும் சிறுவர்கள், முந்தைய தலைமுறையினரைப் போல அல்லாமல், ஒரு முற்றிலும் புதிய உலகத்தில் வளர்ந்து வருகின்றனர். அவர்கள் டிஜிட்டல் தலைமுறை (Digital Generation) எனப்படும் ஒரு புதிய சமூகக் குழுவின் பிரதிநிதிகளாக உள்ளனர். இவர்கள் வாழ்க்கை முறையிலும், சிந்தனையிலும், மதிப்புகளிலும் ஆழமான மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. இத்தகைய மாற்றங்களை விமர்சனக் கண்ணோட்டத்தில் ஆராய்வது இன்றைய சமூகத் தேவையாகிறது.


1. கல்வி முறை மாற்றம்

முன்னொரு காலத்தில் கல்வி ஆசிரியர் மையமாக இருந்தது. மாணவர்கள் புத்தகங்கள் மற்றும் வகுப்பறை வழியே அறிவைப் பெற்றனர். ஆனால் இன்று இணையம், செயற்கை நுண்ணறிவு, ஆன்லைன் கற்றல் போன்றவை கல்வி முறையை முழுமையாக மாற்றி விட்டன.

  • மாணவர்கள் தங்கள் வீட்டிலிருந்தே உலகின் எந்தப் பல்கலைக்கழகத்திலும் பாடங்களை கற்க முடிகிறது.

  • கல்வி அணுகக்கூடியதாகவும் தனிநபர் மயமாகவும் மாறியுள்ளது.

இவ்வளவு நன்மைகள் இருந்தாலும், இதன் எதிர்மறை விளைவுகளும் உண்டு.

  • குழந்தைகள் பொறுமையற்று, விரைவான முடிவுகளை எதிர்பார்க்கும் மனநிலையுடன் வளர்கிறார்கள்.

  • புத்தக வாசிப்பு, தியானம், ஆழ்ந்த சிந்தனை போன்ற பழக்கங்கள் குறைந்து வருகின்றன.
    இது அவர்களின் அறிவின் ஆழத்தையும், கவனக் குவிப்பையும் பாதிக்கிறது.


2. தொழில்நுட்பத்தின் தாக்கம்

21ஆம் நூற்றாண்டின் சிறுவர்கள் பிறந்தநாளிலிருந்தே ஸ்மார்ட்போன், டேப்லெட், கணினி, இணையம் ஆகியவற்றை சுற்றி வளர்கிறார்கள்.

  • அவர்கள் உலகம் முழுவதும் நடக்கும் நிகழ்வுகளை உடனடியாக அறிந்துகொள்கிறார்கள்.

  • விளையாட்டுக்கள், வீடியோ, சமூக ஊடகங்கள் மூலம் அவர்களின் கற்பனைத் திறன் வளர்கிறது.

ஆனால் இதன் இருண்ட பக்கம் பெரிதாக உள்ளது.

  • அதிக நேரம் திரைமுகத்தில் (Screen) செலவிடுவதால் கண் சோர்வு, உடல் இயங்காமை, தூக்கக் குறைபாடு ஏற்படுகிறது.

  • ஆன்லைன் விளையாட்டுகள் மற்றும் சமூக வலைத்தளங்கள் அடிமைத்தனத்தை (Addiction) உருவாக்குகின்றன.

  • மேலும், சிறுவர்கள் செய்யாத ஒப்பீடு, தன்னம்பிக்கை குறைவு, மன அழுத்தம் போன்ற மனநல சிக்கல்களுக்கு ஆளாகிறார்கள்.


3. குடும்ப அமைப்பின் மாற்றம்

முன்னர் சிறுவர்களின் வளர்ச்சியில் குடும்பம் முக்கிய பங்கு வகித்தது. பெற்றோர்கள், பாட்டி-தாத்தா ஆகியோர் குழந்தைகளின் பண்பாட்டுப் பழக்கங்கள், மதிப்புகள் ஆகியவற்றை கற்பித்தனர். ஆனால் இன்று நகர வாழ்க்கை, வேலைப் பளு, அணுக்குடும்ப அமைப்பு ஆகியவற்றால் குடும்ப உறவுகள் தளர்ந்து விட்டன.

  • பெற்றோர்கள் பெரும்பாலும் வேலைக்கு செல்வதால் குழந்தைகளுக்கு நேரமில்லை.

  • பலர் தங்கள் உணர்வுகளை மெய்நிகர் உலகில் வெளிப்படுத்துகிறார்கள்.

இதன் விளைவாக குழந்தைகள் உணர்ச்சி ரீதியான தனிமை அனுபவிக்கிறார்கள்.
அவர்களின் நெஞ்சம் தாங்கும் திறன், மனித உறவுகளை மதிக்கும் மனப்பான்மை குறைந்து வருகிறது.


4. பண்பாட்டு மாற்றங்கள் மற்றும் உலகமயமாதல்

இன்றைய சிறுவர்கள் உலகளாவிய தகவல் வெடிப்பில் வாழ்கிறார்கள்.

  • அவர்கள் ஒரு நாளில் பல பண்பாட்டுக் கூறுகளை சந்திக்கிறார்கள் — மேற்கத்திய ஆடை, உணவு, இசை, வாழ்க்கை முறை போன்றவை.

  • இதனால் அவர்கள் பல்வேறு பண்பாடுகளை ஏற்கும் திறன் கொண்டவர்களாக வளர்கிறார்கள்; இது ஒரு நல்ல முன்னேற்றம்.

ஆனால் அதே சமயம், சில சமயங்களில் அடையாள குழப்பம் (Identity Crisis) உருவாகிறது.
சிறுவர்கள் தங்கள் சொந்த கலாசாரத்தைப் பற்றிய பெருமையை இழந்து, வெளிநாட்டு வாழ்க்கையை பின்பற்ற விரும்புகிறார்கள். இது பண்பாட்டு சமநிலையை சிதைக்கக்கூடும்.


5. மனநலமும் சமூகப் பிரச்சனைகளும்

டிஜிட்டல் காலத்தின் குழந்தைகள் அறிவார்ந்தவர்களாக இருந்தாலும், அவர்களில் பலர் மனநல சிக்கல்களுடன் போராடுகிறார்கள்.

  • போட்டி மனப்போக்கு, சமூக அழுத்தம், கல்வி எதிர்பார்ப்புகள் ஆகியவை அவர்களை பதட்டமடையச் செய்கின்றன.

  • சிலர் நண்பர்கள் குறைவால் தனிமை, தன்னம்பிக்கை குறைவு போன்ற மனநிலைகளை அனுபவிக்கிறார்கள்.

இது ஒரு பெரும் சமூகப் பிரச்சனையாக உருவாகி வருகிறது. எனவே, கல்வியாளர்கள் மற்றும் பெற்றோர்கள் மனநலம் பற்றிய விழிப்புணர்வை வளர்க்க வேண்டும்.
குழந்தைகள் தங்களை வெளிப்படுத்தும் சுதந்திரம், விளையாட்டு நேரம், உணர்ச்சி ஆதரவு ஆகியவற்றை பெறுதல் அவசியம்.


6. எதிர்காலக் கண்ணோட்டம்

இன்றைய சிறுவர்கள் நாளைய உலகை வழிநடத்தப் போகிறார்கள். அவர்களின் வளர்ச்சி வெறும் அறிவு சார்ந்ததாக இல்லாமல், மனநலம், நெறி, மனிதநேயம் ஆகியவற்றிலும் சமநிலையுடன் அமைய வேண்டும்.
அவர்களுக்கு நல்ல வழிகாட்டிகள், உறுதியான மதிப்புகள், சமூகப் பொறுப்பு உணர்வு ஆகியவை கற்பிக்கப்பட வேண்டும்.
கல்வி அமைப்புகள் விளையாட்டு, கலை, நெறிக் கல்வி, உணர்ச்சி வளர்ச்சி ஆகியவற்றை இணைத்துக் கற்பிக்கும் வகையில் மாற்றப்பட வேண்டும்.


முடிவுரை

21ஆம் நூற்றாண்டின் சிறுவர்கள் அறிவிலும் திறமையிலும் புதிய உச்சியை எட்டியுள்ளனர். ஆனால் அவர்களின் வாழ்க்கை சமநிலையற்றதாக மாறாமல் இருக்க மனித மதிப்புகள், குடும்ப பாசம், சமூக ஒற்றுமை ஆகியவற்றை காப்பாற்றுவது அவசியம்.
அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம் மனிதனுக்காகவே — மனிதனுக்கு எதிராக அல்ல — என்ற உண்மை நம் கல்வி, குடும்பம், சமூகத்தில் பிரதிபலிக்க வேண்டும்.

சிறுவர்கள் இன்றைய கற்றவர்களல்ல; நாளைய சமூகத்தை உருவாக்குபவர்கள்.
அவர்களை மனிதநேயம், நெறி, மற்றும் உணர்வுகளால் வளப்படுத்துவதே நம் கடமை.

Comments